Styl nadświdrzański (tzw. świdermajer)
Świdermajer, czyli styl nadświdrzański dotyczy architektury letniskowej, który tworzono z drewna na przełomie XIX i XX wieku. Najwięcej okazów stylu nadświdrzańskiego zobaczyć można przy linii Kolei Nadwiślańskiej, m.in. w Miedzeszynie, Otwocku, Józefowie, Międzylesiu czy Aninie. Najbardziej znanym twórcą tego stylu był Michał Elwiro Andriolli, który przeniósł alpejską architekturę w polskie realia.
Charakterystyczne dla świdermajeru było łącznie spokojnego budownictwa mazowieckiego z bogato zdobionymi pawilonami, nawiązującymi do Wystawy Rolno-Przemysłowej, jaką w 1885 roku zorganizowano w Warszawie. Drewno wykorzystywano na wiele sposobów, np. wykonując zdobione ażurowe werandy czy ganki, a dachy wykończano za pomocą spiczastych elementów. Ponadto silny wpływ na konstrukcje tego stylu miała architektura szwajcarska, która była częstą inspiracją po wiedeńskiej wstawie w 1873 r. Natomiast w projektach Andriollego dało się dostrzec też nawiązania do przepięknych schronisk alpejskich czy rosyjskich daczy.

By MGostek (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons
Drewniane balustrady, frezowane belki oraz ozdobne słupki ponownie stają się modne i wykorzystywane są do wykończenia obecnych domów. Dla współczesnych architektów świdermajer to możliwość powrotu do majestatycznego i jednocześnie bardzo naturalnego trendu, który pozwala wybudować zarówno prostą altanę ogrodową, jak i imponującą willę. Dodając do tego geometryczne dekoracje w narożnikach domu oraz przy otworach okiennych powstaje unikatowa konstrukcja, która z pewnością wywoła zainteresowanie sąsiadów. Jednak ze względu na duże wykorzystanie drewna koszt takiego domu nie będzie najniższy.